I was born to try.

"Though I've try fallen I have sunk so low. I messed up, better I should know. So don't come round here, and tell me I told you so. "

Anders verpest je even je pauzeconcert. Het ging niet door. Door.. verschillende redenen. Die er allemaal even niet toe doen. Ik baal. Ik baal enorm. But hey. Niets meer aan te doen. No matter what, life goes on. En weetje, als een leraar tegen je gaat schreeuwen, is dat niet heel relaxt ofzo. En ik ben dan zo'n type die daar helemaal niet tegen kan, en ja, dan kan je gaan dweilen.

Take me as I am.

Dinsdag heb ik auditie. We hebben dit jaar examenconcert, en we zingen het liedje "Shadowland" uit de LionKing. Sounds familier? Het is echt een supervet nummer, en we beginnen met een 4 stemmig stuk (!). En, nou komt het. Er zit een enorme gave solo in. Vandaar de auditie: wie de solo krijgt. Goed oefenen, keihard meezingen en wat er ook gebeurd.. toon je LEF! Laat zien wat je in je hebt, en je kan 't. I know you can.

Leuk hè zo'n blogger die zichzelf moed inspreekt.

Vandaag is weer vrijdag. Straks al m'n opgekropte emoties (wow, sounds serious hm?) even eruit slaan met de training. I'll be fine.

Morgen komt m'n grote vriend in 't land. Ik vind 't echt leuk. Ik hou van hem. Hij hopelijk ook voor mij en sta ik hopelijk onder 't kopje "braaf" in z'n Grote Boek.
En morgen mag ik lekker weer werken. En ik hoop, dat Zwarte Piet me nog even komt opzoeken (met pepernoten en al, of.. vraag ik nu teveel?)

Ken je zo'n persoon aan wie je alles kwijt kan? Die naar je luistert? Die altijd wel een oplossing weet? Die je weer probeert op te vrolijken? Die al meer ervaring heeft, en altijd wel raad weet? Die met je mee voelt? Die laat zien wat je in je hebt?

Ja?

Koester die persoon maar.

Ze zijn zeldzaam. Uniek. Koester ze maar.


"If someone said three years from now, you'd be long gone. I'd stand up and punch them out. 'Cause their all wrong. I know, better, 'cause you'd said forever. And ever.

Who knew".

Tell me 'bout it.

"I'll keep your picture by my bed. For when I'm feeling sad, I don't know what I would be. The way you smile looks so real. I feel like I could start to understand your grace".

Zo, dat is weer even geleden. Wil je weten hoe dat komt? Ja? Nee? Pech voor jouw, ik vertel 't je toch. M'n computer was stuk. Kaboem, hij ging niet meer aan. En ik balen en na een paar dagen stond 't zelfs in de krant. En nee, ik maak geen grapje. Iets met m'n virusprogramma, die had een verkeerde update gestuurd, en toen was ie kaduuk. Lang leve de elektronica zou ik maar zeggen.

Morgen is 't vrijdag. Een vrijdag zoals alle vrijdagen zou je zeggen. Maar er zijn pauzeconcerten. En ja, ik doe mee. Samen met Katja en Yvonne. We doen The Script - The man who can't be moved. Nieuwsgierig? Kom maar kijken zou ik zeggen.

Ken je dat gevoel van overheersing? Dat iets je leven beheerst? En niet voor een bepaalde periode, maar gewoon de rest van je leven?
Ja? Of niet? Kan natuurlijk ook hè. "T is natuurlijk niet zo, dat wat ik opschrijf waar is. Misschien voor mij wel, maar hey, niet alles gaan geloven. Maar dit is wel waar. Ik heb d'r last van. And it sucks.

Ik heb m'n examencijfers terug. Ik word er niet heel blij van. Huilen met de pet op, zal ik maar zeggen. Laten we dit kopje 'examens' even kort houden aub. Danku.

Dit jaar, 6VWO. Waar denk je dan 't eerst aan? Slagen? Eindexamenstunt? Nieuwe opleiding? Oudste van de school? Examens!?! Ja, eigenlijk overal wel. Al verheug ik me wel enorm op de eindexamenstunt. Ik ben erg benieuwd. Ik heb al een lijstje leraren die ik zeker eventjes te grazen wil nemen. Muahaha. Love it.

Sommige mensen hebben het niet zo makkelijk de laatste tijd. Ik hoor 't vaak. En dat is gewoon zwaar knudde. En ik wil ze helpen, maar ik weet niet hoe. Sommige schrijven het in een blog, sommige vertellen het aan me en bij sommige mensen zie je het, ookal willen ze het verbergen. Don't hide it. Speak it out.

Nu ga ik me weer even zorgen maken om morgen. Ik denk dat we wel gaan knallen, alleen is er altijd nog dat kleine beetje wat me enorm naar beneden trekt. Maar 't moet goed gaan. Het gaat goed. Ik zeg lef!
En Manon en Sophie kijken, en dat vind ik stoer!


En toch mis ik iets. Iets wat er eerst was, en wat nu langzaam wegvaagt. Ik ga 't zoeken. Als je 't vind, laat me het even weten. Dankje.


"Run away from money. Quit your job and climb a tree. One with hearts instead of leaves. Build a sandcastle big enough for us to sleep. Paint it golden with the sunrise"