Ik wil mee naar Spanje!

Ik zie de maan schijn door de bomen, makkers staakt u wilde geraas. 't Heerlijk avondje is gekomen, het avondje van Sinterklaas. Vol verwachting klopt ons hart. Wie de koek krijgt, wie de gard. Vol verwachting klopt ons hart, wie de koek krijgt wie de gard.

Jaja, 't was weer Sinterklaas avond gister. Ik hou altijd wel van die avondjes. Want onthoudt : Sinterklaas bestaat! Hij heeft het gister zelf verteld!
Sinterklaas:
"Ja maar ik besta echt, in tegenstelling tot de Kerstman. Weetje, heel stiekem, maar dat mag je niet doorvertellen, noemen de Pieten en ik de Kerstman vaak "De CocaColaKabouter."




Ik vind die man toch zo leuk he.

Helaas heeft ie m'n huisje wel een beetje over geslagen dit jaar. Geen zak met cadeautjes. Wel lekker ge'gourmet met m'n Opa&Oma. Wel was de Sint langs m'n werk geweest. Ik kwam binnen en er lag een cadeautje mét gedicht op mij te wachten. Helemaal super! Ik kan nu gaan Chocolade Scrabbel'en.

En nou is ie weer terug naar Spanje.

Ik zie dat ik echt al een tijdje niet heb 'geblogt'. Missen jullie me al?
Ik ben best wel benieuwd hè, wie mijn blog allemaal volgt. Of er mensen zijn in Friesland of in Zeeland die mijn blog volgen. Mensen die mij eigenlijk helemaal niet kennen, maar per ongeluk hier op deze site kwamen en dachten "Goh, eens even lezen". Dat is best wel tof weetje. Maarja, dat zal wel niet.


Jullie willen natuurlijk allemaal weten hoe Joseph was hm? Nou, het was in één woord:

GEWELDIG!


Freek Bartels

Renée van Wegberg

We hadden echt gewoon een supercast. Freek Bartels was Joseph (Jammmie) en Renée van Wegberg was de vertelster (mijn held). En 't was allemaal zooo vrolijk. Met al die kleuren en vrolijke liedjes. Wauw! Echt een aanrader! Helemaal top!
En dan komt het "wauw" momentje nog eens: Ik heb z'n handtekening! Jaja, die van Freek. "Ik heb 'm aangeraakt!" zou een doorgewinterde fan zeggen. Zo jammer dat 't fototoestel niet mee was, maar dit was ook wel even een superleuke verrassing.

Het is nu, zaterdagavond, 19.17. Wat gaan we doen vanavond?! Uit? Neee. We gaan hard aan ons profielwerkstuk. Die moet namelijk maandag af zijn, en we moeten nog even flink aan het einde zitten. En vanavond lekker Naijb Amhali kijken. Die gozer is zo leuk.

Nou lieve mensen. Tot later!



Dag Sinterklaasje,
daahaag, daaahaaag,
daahaag, daaahaag Zwarte Piet.
Dag Sinterklaasje, daahaag, daahaag,
daahaag, daaahaag, luister naar ons afscheidslied.

Upside down.

" So maybe this is not your day, and maybe neither was yesterday. But girl you've gotta see what I see, tomorrow will me good. And wouldn't say this, just to please you, I wouldn't hold it from you just because it's easy. And I know you'll disagree, but girl you've got it wrong."

Ik heb gewoon m'n week niet. Het zit gewoon niet mee. Verrotte cijfers terug, leraren die tegen je gaan schreeuwen, pauzeconcerten die door een stom voorval niet doorgaan, een vrouw die bij 't stoplicht je ineens vastgrijpt en tegen je gaat zeggen dat je de fiets waar je op fiets (ja, je eigen fiets dus) hebt gestolen. Dat ze je niet loslaat, dat ze zegt dat je de fiets hebt gejat, en ze zegt dat ze de politie op je afstuurt.

Nee, het is gewoon m'n week niet. Het zit niet mee.

Waar ik wel blij mee ben, is dat Pakjesboot 12 weer veilig in Nederland is aangekomen en dat 2 leuke lieve zwarte pieten mij hebben voorzien van pepernoten tijdens het werk. Ik hou van deze tijd. Cadeautjes, muziek, gezelligheid, spanning, Sinterklaasjournaal, lieve kinderen. Ik hou er gewoon van.

Training gister was heerlijk. Ik heb echt lekker getraind. Het was weer gezellig, zoals vanouds. Judith zei leuk: "Ja, vertel dit maar in je blog." Maar.. dat kan ik niet. Het is iets waar je bij moet zijn, want als ik 't je zo zou vertellen zou 't niet grappig zijn. Je wilt 't toch niet horen. Of wel? Ja?! Ik waarschuw je, je vindt het toch niet leuk. Toch horen? Oke, je vraagt erom.

Even voor de vorm. Dubbelspel, Lisa en Judith vs. Manon en Angela. Angela gaat serveren (vind je 't al leuk? Nee? Dat klopt, 't leuke is nog niet geweest) Ineens zegt Manon iets. Dus ik sla en draai me verbaasd om "Wat zei jij nou weer?". Manon: "Ik zei "geachte dames en heren" omdat jij je keel schraapte ofzo. Dus ik "Oh, ik dacht dat je zei "ga je hoog serveren". Ik snapte 't al niet.

En? Lach je al? Nee he. Ja, wij toen wel. Dit is zo'n momentje. Zo'n kodakmomentje. Je had erbij moeten zijn.

Ik hou van vrijdagavonden.
Vanavond schoenzetten?



"You can tell from the lines on her face, you can see that shes been there, probably been moved on from every place, 'cos she didn't fit in there. Oh think twice, its another day for, you and me in paradise. Oh think twice, its just another day for you, you and me in paradise.

Just think about it."

I was born to try.

"Though I've try fallen I have sunk so low. I messed up, better I should know. So don't come round here, and tell me I told you so. "

Anders verpest je even je pauzeconcert. Het ging niet door. Door.. verschillende redenen. Die er allemaal even niet toe doen. Ik baal. Ik baal enorm. But hey. Niets meer aan te doen. No matter what, life goes on. En weetje, als een leraar tegen je gaat schreeuwen, is dat niet heel relaxt ofzo. En ik ben dan zo'n type die daar helemaal niet tegen kan, en ja, dan kan je gaan dweilen.

Take me as I am.

Dinsdag heb ik auditie. We hebben dit jaar examenconcert, en we zingen het liedje "Shadowland" uit de LionKing. Sounds familier? Het is echt een supervet nummer, en we beginnen met een 4 stemmig stuk (!). En, nou komt het. Er zit een enorme gave solo in. Vandaar de auditie: wie de solo krijgt. Goed oefenen, keihard meezingen en wat er ook gebeurd.. toon je LEF! Laat zien wat je in je hebt, en je kan 't. I know you can.

Leuk hè zo'n blogger die zichzelf moed inspreekt.

Vandaag is weer vrijdag. Straks al m'n opgekropte emoties (wow, sounds serious hm?) even eruit slaan met de training. I'll be fine.

Morgen komt m'n grote vriend in 't land. Ik vind 't echt leuk. Ik hou van hem. Hij hopelijk ook voor mij en sta ik hopelijk onder 't kopje "braaf" in z'n Grote Boek.
En morgen mag ik lekker weer werken. En ik hoop, dat Zwarte Piet me nog even komt opzoeken (met pepernoten en al, of.. vraag ik nu teveel?)

Ken je zo'n persoon aan wie je alles kwijt kan? Die naar je luistert? Die altijd wel een oplossing weet? Die je weer probeert op te vrolijken? Die al meer ervaring heeft, en altijd wel raad weet? Die met je mee voelt? Die laat zien wat je in je hebt?

Ja?

Koester die persoon maar.

Ze zijn zeldzaam. Uniek. Koester ze maar.


"If someone said three years from now, you'd be long gone. I'd stand up and punch them out. 'Cause their all wrong. I know, better, 'cause you'd said forever. And ever.

Who knew".